De Jeugd Olympische Winterspelen vinden nu in Zwitserland plaats. Lars van Laar, voorzitter van de studentensportvereniging Stoked in Maastricht, vertelt over de groei in animo voor extreme sporten zoals snowboarden en skiën.

Volgens van Laar groeit de belangstelling voor extreme sporten zoals snowboarden, skaten en surfen onder de studenten van Maastricht sterk. ‘Afgelopen jaar kregen we er 148 nieuwe leden bij. Hiervoor hadden we er nog maar 150. Dat is, relatief gezien, het grootste aantal nieuwe leden van alle studentenverenigingen in Maastricht. De studentenverenigingen die zich bezighouden met extreme sporten bestaan nog geen 30 jaar. De oudste is D.E.R.M., de studentensurfvereniging uit Amsterdam, die pas in 1998 is opgericht. Vergeleken met conventionele studentenverenigingen, waarvan de eerste sinds 1815 bestaat, is de bestaansperiode van extreme sportverenigingen dus erg kort. Jongeren zijn blijkbaar extreme sporten belangrijker gaan vinden.’https://e.infogram.com/d01c1167-7f63-4056-9c81-4d3ebebb1d0b?parent_url=https%3A%2F%2Fnieuwsredactie.fhj.nl%2Findex.php%2F2020%2F01%2F21%2Fopkomst-extreme-sporten-onder-studenten%2F&src=embed#async_embed

Lars denkt dat de groei van het aantal leden komt doordat het beoefenen van extremere sporten buiten verenigingen duur en lastig bereikbaar is. Hierdoor hebben studenten minder mogelijkheid om de sport te beoefenen. ‘Het organiseren van een skireis kost veel tijd en geld. Op het moment dat een vereniging dit voor jou regelt, wordt het veel aantrekkelijker om je bij zo’n vereniging aan te sluiten.’

De passie

Britt Holtmans, eerstejaars lid bij Stoked, vertelt waarom zij ervoor heeft gekozen zich bij een extreme sportvereniging aan te sluiten en niet bij een ‘gewone’ studentenvereniging. ‘Ik ski al sinds mijn derde, het is altijd al mijn passie geweest. Later heb ik ook leren snowboarden. Ik ben lid bij een boardvereniging omdat ik wilde leren surfen en skaten. Bij een boardvereniging kon ik mensen ontmoeten die dezelfde interesse hebben als ik en ook nog eens bij een leuke groep horen. Hiernaast is het goedkoper om via een vereniging op reis te kunnen. Wij krijgen als studenten goede deals. Je betaalt de helft van de prijs van hoeveel een skireis normaal gesproken zou kosten. Dat vind ik super fijn anders had ik niet zo vaak kunnen skiën in het jaar.’

Sponsoring genereert meer aandacht voor extreme sports

04 februari 2013 11:29Laatste update: 04 februari 2013 11:37Delen via WhatsappDelen via FacebookDelen via TwitterDelen via LinkedinDelen via email

LANDGRAAF – De belangstelling voor extreme sports is mede door inmenging van grote sponsoren de afgelopen jaren flink toegenomen. Kleinere takken van sport groeien in een mum van tijd uit tot disciplines met een olympische allure. 

Door Eline Dabekaussen

Red Bull is een van de bedrijven die zich de afgelopen jaren flink heeft gemengd in de extreme sports. Zo heeft Red Bul zelf Ice Cross Downhill in het leven geroepen.

Zaterdag 9 februari doet het bijbehorende kampioenschap Red Bull Crashed Ice voor het derde jaar op rij Nederland aan.

De permanente baan die in december in Landgraaf is geopend, is opgenomen als stop voor het wereldkampioenschap. Dat de sport steeds groter wordt, blijkt uit het feit dat er dit jaar maar liefst vijf stops worden aangedaan in plaats van vier zoals voorheen het geval was.

Succesvolle formule

Crashed Ice is een van de vele evenementen die de leverancier van het energiedrankje heeft opgezet. In 1997 werd gestart met unieke events als Red Bull Cliff Diving en Red Bull Flying Bulls. Maar niet alleen eigen concepten worden uitgevoerd, ook bestaande sporten worden financieel ondersteund. Voor het bekende bedrijf lijkt een aantal kenmerken voor de sport cruciaal: het moet energiek en snel zijn en bovenal spektakel bieden.

In de vijftien jaar dat het merk zich met de extreme sports bezighoudt, leverde dat een hoop media-aandacht op. De succesformule van Red Bull lijkt duidelijk. Het bedrijf richt zich voornamelijk op mensen tussen vijftien en 35 jaar.

Ook de raceformats van de diverse sporten tonen overeenkomsten. Waar bij boarderscross vier tot zes snowboarders tegen elkaar strijden om op een baan met allerlei obstakels als eerste over de finish te komen, staan er bij Ice Cross maximaal vier schaatsers bovenaan een vergelijkbare baan. Het concept blijft min of meer hetzelfde: het parcours overwinnen en zo snel mogelijk over de eindstreep zien te komen.

Media-invloed

De inmenging in de extreme sports leidde tot meer omvangrijke evenementen die voor media interessant zijn en zorgde op die manier voor meer bekendheid bij het grote publiek. Kenmerkend is dat met name voor relatief kleine sporten veel media-aandacht wordt gegenereerd. Sinds dit jaar zendt het Amerikaanse kanaal NBC de Red Bull Signature Series uit.

Hierin wordt enerzijds aandacht besteed aan sporten als BMX, Boardercross, freestyle motorcross en Ice Cross Downhill, anderzijds is er aandacht voor de evenementen die door het merk worden gesponsord. Daarnaast is er nog het internetkanaal van Red Bull waarop alle evenementen live te bekijken zijn. Bovendien worden met tv-commercials de evenementen aangekondigd.

Maar niet alleen via de tv zoekt Red Bull aandacht voor de diverse sporten. In 2011 sponsorde het bedrijf een 3D-film over snowboarden. In The Art of Flight laat professioneel snowboarder Rice Travis zien wat er allemaal mogelijk is in zijn sport. Het doel was om snowboarden op een zo mooi mogelijke manier aan een zo breed mogelijk publiek te laten zien.

Groeiende aandacht

Dat alle aandacht gepaard gaat met het plan van het Internationaal Olympisch Comité (IOC) om meer jongeren bij de olympische beweging te betrekken, blijkt een positief effect te hebben op ontwikkeling van de extreme sports. In 2006 werd boardercross opgenomen in het programma van de Olympische Winterspelen.

Dezelfde lijn is te zien bij BMX. De sport die met name in de jaren tachtig populair was, ziet sinds de inmenging van Red Bull een stijgende lijn in de belangstelling. Er werden meer grote toernooien georganiseerd en BMX groeide uiteindelijk uit tot een van de olympische disciplines in de wielersport.

Tijdens de Olympische Spelen van 2008 maakte de sport voor het eerst deel uit van het programma. Op de Spelen in Londen was het als een van de eerste sporten volledig uitverkocht.

Hoewel er ook door de Ice Cross Downhill-sporters al flink over een olympische status gespeculeerd wordt, lijkt die ontwikkeling nog ver weg. Momenteel bepaalt Red Bull de route van de sport en voor een olympische nominatie zal Ice Cross Downhill als eerste stap aan een sportbond verbonden moeten worden.

De 53-jarige Russische wereldkampioen free-diving Natalia Molchanova verdween deze week tijdens een privéduik in de diepte, om niet meer boven te komen. Het is niet de eerste keer dat een waaghals omkomt bij extreme sporten waarbij een ongeluk in een klein hoekje zit. Wat beweegt hen om toch zo’n sport uit te oefenen?Joke Wilking 6 augustus 2015, 14:58

Molchanova dook zondag bij de kust van het Spaanse eiland Formentera het water in, en kwam niet meer boven. Bij het vrijduiken hou je je adem in en ga je zonder gasfles onder water. Binnen de sport bestaan allerlei disciplines: van zo diep mogelijk het water induiken tot zo lang mogelijk horizontaal onder water zwemmen. Molchanova had maar liefst 41 wereldrecords. “Ze deed waar ze van hield”, zegt de international freediving association over Molchanova. “Natalia heeft zo’n sterke passie voor free- diving dat ze haar leven eraan wijdde.”

Extreme hobby
De Russische is niet de enige die haar extreme hobby met de dood moest bekopen. In 2012 overleed de 29-jarige Canadese Freestyle skiër Sarah Burke. Bij het Freestyle skiën worden allerlei soorten sprongen met of zonder draaiingen gemaakt. Ze was net zo enthousiast over haar sport als Molchanova en voerde campagne om het Freestyle skiën toe te laten op de Olympische Spelen. Over het leven van haar en haar man die ook skiër is, zei ze: “De essentie van ons leven is op de berg staan. Dat is waar we elkaar ontmoet hebben, waar we spelen, wonen. Waar we zullen sterven.”

Ook de 32-jarige Nederlander Martijn Seuren was als bergbeklimmer gepassioneerd over zijn sport. Hij kwam vorige maand om het leven tijdens een val van de Mont Blanc. Eerder dit jaar zei hij volgens de Nederlandse Klim- en Bergsport Vereniging: “Eigenlijk ga ik ervan uit dat ik in de bergen om het leven kom. Ik hoop het natuurlijk niet. Ik wil heel oud worden en als het even kan, wil ik tot op hoge leeftijd blijven klimmen. Maar als het toch gebeurt, dan heb ik in elk geval mijn passie gevolgd.”

Verslavend
Iedere activiteit met een uitdaging waarin je steeds een stapje verder kan gaan is belonend, zegt sportpsycholoog Jason van der Burgt. Dat extreme sporters zo enthousiast over hun sport zijn, heeft daarmee te maken. Met het verbeteren van jezelf komt er dopamine vrij in je hersenen. Dat geeft een fijn gevoel, maar is ook verslavend. “Iedere keer heb je een grotere uitdaging nodig om hetzelfde beloningsgevoel te krijgen.”

Volgens Van der Burgt zien extreme sporters hun sport zelf vaak niet zozeer als gevaarlijk. Het trainen gaat geleidelijk, ze verbeteren zich, en gaan steeds een stapje verder. “Sporten is een heel taakgerichte bezigheid met een duidelijke structuur en kaders waarbinnen je moet functioneren. Het geeft veel houvast en vertrouwen. Daar houden wij mensen van”, zegt Van der Burgt. “Uiteindelijk nemen extreme sporters een gecalculeerd risico, net als iedereen in het leven. Een oude vrouw die slecht ter been is en niet oplet in het verkeer, loopt ook gevaar.”

Eric Brymer, een Canadese sportpsycholoog zegt dat extreme sporters over het algemeen minder last hebben van angsten, assertief zijn en realistisch. Hij koppelt de extra focus die een extreme sporter moet hebben aan het geluksgevoel. Volgens hem kunnen extreme sporters een gevoel van transcendentie krijgen. “Wij noemen dat ‘flow-ervaring”, zegt de Nederlander Van der Burgt. “In je sportcarrière krijg je dat hoogstens drie tot vier keer als je optimaal geconcentreerd bent, en boven jezelf uitstijgt.”

Thrill-seeker
Het type mens dat voor een extreme sport kiest is volgens Van der Burgt meestal een ‘thrill-seeker’: iemand die een uitdagende activiteit nodig heeft om te kunnen groeien. Mensen die ver komen met hun hobby, worden door andere thrill-seekers als inspiratie gezien om het beste uit zichzelf te halen. De directe omgeving herkent dat vaak, omdat thrill-seeking een sterk genetische component heeft.

Maar als je niet behept bent met dezelfde thrill-seeking koorts kan het best lastig zijn om de extreme capriolen van je naasten te verdragen. In 2012 overleed de Zweedse 37-jarige Wioletta Roslan tijdens het base-jumpen, een vorm van parachutespringen waarbij je niet vanuit een vliegtuig springt, maar vanaf bijvoorbeeld een gebouw of een berg zonder reserveparachute. Roslan was vier maanden zwanger en wilde nog een laatste sprong maken voordat ze zou stoppen met haar passie. Haar moeder stond bij iedere sprong doodsangsten uit, en had haar gesmeekt de laatste sprong niet meer te maken.

Verzoend
De zoon van free-diver Molchanova is zelf ook een fervent free-diver, en kan zich daardoor goed inleven in haar extreme activiteiten. Hij lijkt zich te hebben verzoend met het idee dat zijn moeder is omgekomen in de zee. De 28-jarige zegt in de New York Times: “Het lijkt erop dat ze in de zee blijft. Ik denk dat ze dat fijn vindt.”

Voor Kimmo Lahtinen, de president van de international freediving association leeft Molchanova voort: “Supersterren sterven niet. Ze blijven schijnen.”